หน้าปกเป็นแบบนี้แหละ
รู้สึกจะขายดีทีเดียว
คำเตือน - ถ้าใครคิดว่า "การ์ตูนไทยดีทุกเรื่อง เราต้องให้กำลังใจ
ติไม่ได้ ว่าไม่ได้ เพราะจะทำให้วงการการ์ตูนไทยที่กำลังพัฒนาตกต่ำลง"
และ/หรือ
"ถ้าใครไม่ได้เขียนการ์ตูนก็ไม่มีสิทธิ์วิจารณ์การ์ตูน"
ขอความกรุณาปิดบล็อกนี้ไปเลยครับ
เอาล่ะ.. พิมพ์ต่อ ผมไปซื้อเรื่องนี้มาอ่านเมื่อวันมะรืน เพราะเห็นกระทู้โปรโมทกระทู้นี้
ซึ่งคนในกระทู้นั้น ส่วนใหญ่บอกว่า
"สนุกดี"
"ทำออกมาได้ดี"
"หลากรสชาติ"
ฯลฯ สารพัดคำชม
แต่หลังจากที่ผมไปซื้อมาอ่านจริงๆ วลีเดียวที่ผมคิดออกในตอนแรกก็คือ...
"ไม่สนุกอย่างแรง" ครับ
ดังนั้น... เหตุที่ผมเขียนเอนทรี่นี้ขึ้นมาก็เพื่อ... "ระบายอารมณ์เสียดายเงิน 40 บาทที่จากไป"
ไม่ได้มีจุดประสงค์หรูเลิศอะไรไปกว่านั้น ผมจะไม่อ้างคำสวยหรูว่า "ติเพื่อก่อ" และ "หวังดีต่อวงการการ์ตูนไทย" หรือใดๆ ทั้งสิ้น เพราะนั่นไม่ใช่ใจจริงของผม
จริงๆ แล้ว ผมก็แค่เสียดายเงินเท่านั้นแหละ!! (งกนี่หว่า)
ไม่ได้อยากจะทำลายหรือประจานอะไรให้คนเขียนรู้สึกไม่ดีนะครับ (แต่ถ้าเค้ามาอ่านเจอก็ต้องรู้สึกไม่ดีอยู่แล้วล่ะนะ ภาวนาขอให้อย่ามาเจอก็แล้วกัน) ผมแค่อยากระบายอารมณ์ของผมเท่านั้น ขอให้ทุกท่านที่กำลังอ่านเอนทรี่นี้ โปรดทำใจให้สบาย และคิดซะว่าที่บล็อกนี่มันที่ค่อนข้างส่วนตัวของผม ผมจะแหกปากบ่นหาอะไรมันก็เรื่องของผม ไม่พอใจคุณก็มีสิทธิ์ที่จะออกไปโดยไม่อ่านก็ได้ นะครับ (แต่ถ้าจะคอมเมนท์โต้ตอบกันอย่างสุภาพ ผมก็ยินดี)
อะแฮ่ม... อารัมภบทมายาวยืดแล้ว ขอเริ่มบ่นเลยนะครับ
การ์ตูนเรื่องนี้..........
วาดภาพสวยใช้ได้ครับ (จริงๆ แทบจะเข้าขั้นสวยมากเลยด้วยซ้ำ)
แต่อย่างที่บอกไปตอนแรก คือ...มันไม่สนุกอย่างแรง
ไม่สนุกยังไงน่ะเหรอครับ? แน่นอนผมไม่ใช่พวกสักแต่พูดว่า "ห่วย" คำเดียวแล้วสะบัดตูดจากไปหรอก ผมจะสับให้อ่านเดี๋ยวนี้แหละว่าอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกไม่สนุกกับมันบ้าง...
ดำเนินเรื่อง
มีแต่เซอร์วิส ขนาดเนื้อเรื่องช่วงที่ไม่มีอะไรน่าเซอร์วิสก็ยังจะเซอร์วิส บางฉากไม่ควรใส่มาด้วยซ้ำ ก็ยังใส่มาจนทำให้รู้สึกว่าโดนยัดเยียด หลายจุดไม่มีความสำคัญกับเนื้อเรื่อง บางที่ทำให้รู้สึกว่าติดขัดเวลาอ่าน เช่น...
1. ฉากที่นางเอกออกวิ่ง จะเลื่อนมุมกล้องไปใต้กระโปรงทำหยังครับ? มันทำให้รู้สึกไม่ต่อเนื่องกับช่องที่แล้วอย่างมาก ไม่มีความจำเป็นเลยที่จะมาเซอร์วิสกะไอ้ฉากออกวิ่งไปตามถนนแบบนั้น
2. ฉากที่ตัวละครหญิงสะดุดล้ม หรือชนกับใครจนล้มลงไป ท่าล้มจะแพทเทิร์นเดิม และมุมกล้องเดิมตลอด ขนาดช่องที่แล้วดูจากเท้าแล้วมันควรจะล้มหน้าทิ่มลงไปกับพื้น ก็ยังอุตส่าห์ให้ล้มเอียงๆ แล้วไปโคลสตรงก้น เห็นแต่ก้นแล้วไม่รู้ด้วยว่ามันก้นใคร รู้แต่ว่ามันคือก้นคนล้มลงไป และมันคือเซอร์วิส(อีกแล้ว) ทั้งที่ปกติเวลาวิ่งไปชนกับคนอื่นแล้วล้ม กับสะดุดหินหกล้ม ลักษณะการล้มมันต้องคนละแบบกัน แต่สงสัยล้มหน้าทิ่มมันดูไม่โมเอะมั้ง
3. ฉาก after ของอาจารย์สาวที่นอนแผ่เหงื่อซ่กอยู่บนเตียง ที่ปากมีรอยขาวๆ มีผ้าคลุมท่อนล่างอยู่นิดนึง ไม่ทราบจะใส่มาขนาดนั้นทำไมครับ แค่จะสื่อว่าสองคนนั้นมันมีอะไรกัน เขียนให้อาจารย์สาวคนนั้นนอนห่มผ้าอยู่บนเตียงเฉยๆ แบบในหนังไทย คนอ่านก็รู้แล้วครับ คงไม่มีใครคิดว่าอากาศมันร้อนเลยนอนแก้ผ้าหรอกครับ ในเมื่อมีผู้ชายกำลังแต่งตัวอยู่ในห้องเดียวกันเนี่ย อีกอย่างมุมกล้องของช่องนั้นเมื่อเทียบกับช่องก่อนหน้านั้นมันอ่านแล้วรู้สึกไม่ต่อเนื่องพิกล
4. เสื้อชั้นในของผู้หญิง ปกติมันไม่บางเฉียบขนาดทำให้เห็นเป็นติ่งยังงั้นหรอกนะครับ แล้วก็...หัวนมของผู้หญิงเวลาอยู่ใต้ผ้าน่ะ ปกติมันจะไม่เป็นติ่งชัดใหญ่ขนาดนั้นด้วย ยกเว้นเวลามีอารมณ์ เข้าใจ๊!!? (อาจจะแล้วแต่คนด้วย) ปกติเวลาใส่ชุดชั้นในแล้วมันก็เห็นเป็นแบบในเนกิมะนั่นแหละ จะเน้นติ่งเบ้อเริ่มเทิ่มซะชัดให้มันไม่สมจริงไปทำไมครับ นอกจากดูประหลาดแล้วยังไม่เหมาะกับเด็กและเยาวชนอีกต่างหาก
ผมไม่ใช่พวกต่อต้านแฟนเซอร์วิสนะครับ ถ้ามันใส่มาแบบเกี่ยวกับเนื้อเรื่องหรือเป็นมุขอย่างเลิฟฮินะหรือเนกิมะผมก็อ่านให้มันสนุกได้ จะว่าไป แฟนเซอร์วิสมันเป็นมุขเฉพาะตัวของเลิฟฮินะเลยด้วยมั้ง แต่มันก็ใส่มาในฉากที่เนื้อเรื่องเอื้ออำนวยให้ใส่ อีกอย่างมันก็ไม่ได้วาดเน้นอะไรขนาดนั้นด้วย การ์ตูนโป๊ที่ขายแต่เซอร์วิสอย่างPeachผมก็อ่านได้ ก็นั่นมันรู้ชัดเจนว่าเป็นแนว ecchi นี่นา มันก็ต้องขายสัดส่วนสาวๆ กับเรื่องเพศสิ
นอกจากเรื่องแฟนเซอร์วิสที่ยัดเยียดใส่มาจนทำให้รู้สึกติดขัดหลายจุดแล้ว การดำเนินเรื่องก็ยังอ่านแล้วไม่ลื่นไหล ทั้งการจัดช่องที่ยิบย่อยจนอ่านยากและไม่สร้างอารมณ์ร่วมในการอ่าน การวางมุมกล้อง บทสนทนาต้องปรับปรุงอีกมาก
ที่สำคัญ...เล่าเรื่องได้ไม่ชวนติดตามเท่าที่ควรครับ
อ่านได้ 1-2 ตอนก็อยากจะเอาไปขว้างให้หมาคาบเล่นแล้ว
แต่ต้องทนกล้ำกลืนอ่านให้จบ เพื่อให้คุ้มเงินขึ้นมาอีกนิดก็ยังดี และจะได้บ่นได้เต็มปาก เดี๋ยวจะหาว่าอ่านก็ยังอ่านไม่จบแล้วมีหน้ามาบ่นอีก
สรุป... ด้านการดำเนินเรื่อง ผมให้เกรด E
เนื้อเรื่อง
การ์ตูนเรื่องนี้... ทนอ่านจนจบเล่ม ผมยังไม่รู้เลยครับว่ามันแนวอะไร มันมั่วไปหมด พอคิดว่าเป็นแนวเลิฟคอเมดี้ มันก็ไม่ขำ จะเป็นแนววิทยาศาสตร์ มันก็มีหลายจุดที่ไม่สมเหตุสมผล จะว่าเป็นแนวดราม่า มันก็ไม่ได้สื่อให้เกิดความรู้สึกประทับใจ มีแต่ปมๆๆๆ เอะอะก็สักแต่ยัดปมลงไปโดยไม่ดูเลยว่ามันเข้ากับบรรยากาศของเรื่องหรือเปล่า
พยายามยัดจุดขายมากเกินไปจนมันไม่น่าสนใจซักอย่าง แต่เนื้อเรื่องเบาโหวงกลวงสนิท อ่านแล้วไม่รู้ว่าอยากจะนำเสนออะไรเป็นประเด็นหลัก (เอาเป็นว่าทุกตัวมีปมหมดก็พอ)
แล้วยัง hint ยูริที่ใส่ลงไปอีก ใส่แบบไม่ดูตาม้าตาเรือดีแท้ ถามจริงไอ้ตอนที่ลูกพีชล้มไปทับนางเอกมันมีอะไรน่าทำให้สองคนนี้หน้าแดงแล้วมีบรรยากาศวิบวับตรงไหนเหรอครับ? ตอนนางเอกจับมือลูกพีชแล้วบอกจะนำทางให้ก็อีก มันน่าประทับใจขนาดต้องหน้าแดงเชียวเหรอ? ชอบกันอยู่รึก็เปล่า เพิ่งจะเจอหน้ากันแป๊บเดียวด้วยซ้ำ ผมว่าไอ้การมีน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ กับคนที่เพิ่งรู้จักกันแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรขนาดจะทำให้เกิดความประทับใจได้มากมายขนาดนั้นเลยนะครับ
สรุป...ด้านเนื้อเรื่อง (ที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง) ผมให้เกรด D+
ตัวละคร
ชื่อตัวละคร มั่วซั่วไปหมด ไม่รู้จะเอาภาษาอะไรกันแน่ ตกลงมันจะมีนามสกุลหรือไม่มี? บางชื่อก็คิดมาได้ไง บลัดเบอร์รี่ งี้ ชื่อคนเหรอครับนั่น? เหตุการณ์เกิดในเมืองไทย ไหงชื่อตัวละครโคตรจะโกอินเตอร์ อยู่สำนักมวยจีนเยาวราชเรอะ? ขำตายล่ะครับ เมืองไทยไม่มีตำแหน่งท่านเคานท์ว้อยครับ
หน้าตาตัวละครขาดเอกลักษณ์สุดๆ ผู้หญิงหน้าตาเหมือนกันหมดทุกตัว ติดสกรีนที่ผมเป็นลายคล้ายๆ กันหมดอีกต่างหาก ถ้าให้เปิดผ่านๆ แล้วถามว่า "ตัวนี้ใครน่ะ" ผมตอบไม่ได้ครับ เพราะแยกไม่ออก เวลาตัดฉากมาอยู่กัน 2-3 คน ถ้ามันไม่เรียกชื่อกัน ผมก็จะไม่รู้เลยว่ามีใครบ้าง เหมือนวาดได้อยู่แบบ 2 แบบแล้วก็วาดแต่แบบเดิมๆ เปลี่ยนทรงผมเอา
บนหน้าปก จะให้นางเอกถักเปียหาอะไรไม่ทราบ ในเมื่อทั้งเล่มมันปล่อยผมตลอด?
แค่การถักเปียหรือปล่อยผม มันก็คือเอกลักษณ์ของตัวละครได้นะครับ
คนเขียนเล่นทำลายเอกลักษณ์ของตัวละครตัวเองตั้งแต่หน้าปกแล้ว เยี่ยมมาก
สรุป... ด้านตัวละคร ผมให้ C-
ลายเส้น
ส่วนใหญ่จะดูสวย มองทั้งเล่มแล้วไม่ค่อยมีเบี้ยวๆ บูดๆ เท่าไหร่ (จะมีก็แต่เส้นบางจุดยังแข็งๆ อยู่บ้าง)แต่ปัญหาก็คือ สกรีนโทน แปะมันทุกช่อง ทุกสิ่งทุกอย่างติดสกรีนโทน เส้นผมก็ติด ชุดตัวละครก็ติด ฉากก็ติด เงาก็ติด ช่องใหญ่ช่องเล็กติดหมด จนภาพเป็นสีเทาๆ ทั้งเล่ม ยังกะเอาการ์ตูนสีมาพิมพ์เป็นขาวดำ
การ์ตูนขาวดำนะครับ ภาพที่ดูแล้วสบายตามันควรจะมีทั้งขาวเทาดำแบบพอดีๆ ไม่ใช่เอะอะก็ซัดสกรีนโทนจนเทาไปหมด ผมยอมรับว่าขยันแต่เห็นแล้วรำคาญตาโคตร รู้จักความพอดีบ้างก็ได้ครับ
สีหน้าตัวละคร มีบางจุดที่ต้องปรับปรุงครับ แต่ก็ไม่มากนักหรอก
สรุป... ด้านภาพ ผมให้เกรด B+
QC
คำผิดเพียบครับ มีทั้งผิดแบบพิมพ์ผิด พิมพ์เกินสะกดผิด หลากรูปแบบให้พวกอนุรักษ์นิยมด้านภาษาอย่างผมหงุดหงิดเล่น
"โอกาส" เป็น โอกาศ
"รังเกียจ" เป็น รังเกรียด
"นะคะ" เป็น นะค่ะ
"สำคัญ" เป็น สำคัน
ฯลฯ
มีอีกเยอะ จำไม่ได้
พิมพ์ให้มันถูกต้องไม่เป็นเหรอครับ?
ฝ่ายพิสูจน์อักษรของ SIC ที่ผมคิดว่าห่วยโคตรๆ มันยังไม่หลุดศัพท์วิบัติบ้าๆ พวกนี้ออกมาเลยนะ
ถ้าผมเป็น QCer อยู่ ใครเขียนผิดแบบงี่เง่าพรรค์นี้มา ผมไล่มันกลับไปเรียนภาษาไทยระดับประถมใหม่แน่ๆ ครับ
สรุป... ด้าน QC ผมให้เกรด F
สรุปรวม... เรื่องนี้เป็นการ์ตูนไทยที่ผมซื้อมาแล้วเสียดายเงินมากที่สุดตั้งแต่ซื้อการ์ตูนไทยมาเลย
อ้อ! ผมวาดภาพให้ได้ขนาดนั้นไม่ได้หรอกครับ แล้วผมก็ไม่เขียนการ์ตูนด้วย แค่บ่นในฐานะผู้บริโภคเท่านั้น
สุดท้าย... สำหรับผม การ์ตูนที่ดีคืออ่านแล้วสนุกครับ ไม่ใช่มีดีแต่ภาพ
วาดภาพได้ กับเขียนการ์ตูนได้ มันไม่เหมือนกันนะ...
ถ้าคิดว่าวาดภาพได้สวยงามก็เขียนการ์ตูนได้แล้ว กรุณาคิดซะใหม่
หากแค่อยากจะเขียนภาพ ขอแนะนำให้เลิกเขียนการ์ตูนแล้วออกหนังสือ illust มาขายแทนเถอะ ฝีมือระดับนี้มีคนซื้ออยู่แล้ว
ขอบคุณคนที่ทนอ่านคำบ่นของผมครับ (จะมีมั้ยเนี่ย?)
ถ้าสิ่งที่ผมพิมพ์ไปมันขัดใจท่านยังไง เชิญแสดงความเห็นได้ครับ
ใครอ่านเรื่องนี้ให้สนุกได้มาอธิบายให้ผมฟังหน่อยครับว่าความสนุกมันอยู่ตรงไหน เผื่อผมจะเสียดายเงินน้อยลง
แต่ไม่เอาเหตุผลอย่าง "สนุกสิ สนับสนุนคนไทยหน่อย" นะครับ ก็ผมอ่านแล้วไม่สนุกจะให้บอกว่าสนุกได้ยังไงล่ะ การ์ตูนมันก็คือการ์ตูน สัญชาติไม่เกี่ยวกับความสนุกซะหน่อย
--------------EDIT-----------
ในที่สุดผมก็รู้แล้วครับว่าเรื่องนี้สนุกตรงไหน
ถ้าอ่านแบบตั้งใจเอาเนื้อเรื่อง เอกลักษณ์ และความสนุกในแบบการ์ตูนออริจินัล คุณจะไม่ได้อะไรเลย
แต่ถ้าอ่านแบบตั้งใจจับว่าจุดไหนเนื้อเรื่องดูมั่วๆ เรียงช่องประสาทกลับ ตัวละครไหน แอ็คชั่นไหน ลอกเรื่องไหนมาบ้าง ช่องไหนวาดเบี้ยว เส้นแข็งกระเด๊กหรือใช้ copy paste เอาบ้าง ตลอดจนใช้ภาษาวิบัติได้บัดซบแค่ไหนล่ะก็... Boys and Girls จะได้ใจคุณไปเต็มๆ !!
ในที่สุดผมก็อ่านให้มันสนุกได้แล้ววววว เฮ~~~~~~
เทียบกับการที่ได้หัวเราะท้องคัดท้องแข็งกับความเห่ย (ที่ไม่รู้ว่าจงใจหรือเปล่า) ของมัน.... 40 บาท คุ้มค่าครับ!! (แต่ผมไม่ซื้อเล่ม 2 หรอกนะ กว่าจะหาความสนุกจากเล่ม 1 ได้ยังต้องเค้นแทบตายนี่หว่าครับ)
ขอบคุณท่าน--ปี๊ด--ที่ทำให้ผมหาความสนุกจากเรื่องนี้เจอสักที
edit @ 2006/10/20 17:06:30
คอมเม้นได้ละเอียดดีค่ะ มีเขียนไว้เหมือนกัน แต่เอาไปแปะลงบลอคที่คิดว่าคนเขียนน่าจะมีโอกาสได้อ่าน
)
สำหรับผมจะเก็บเรื่องนี้ไว้ครับ ไว้เป็นตัวอย่างว่าจะไม่ทำการ์ตูนแบบนี้เด็ดขาด ......
เท่านั้นยังไม่พอมีชมรมขี่ม้า ที่ดันแต่งตัวแบบอัศวินยุคกลางขี่ม้าแทงหอก เอากะพี่แกสิ......นี่คุณคนวาดแกแต่งเรื่องไม่เป็นเลยใช่มั้ยเนี้ย...? 
ยังๆยังไม่พอครับท่านมีชมรมการดนตรี มี อ.จ.ที่ปรึกษาชื่อ สาลี่...มีนักเรียนแลกเปลี่ยนจากญี่ปุ่นชื่อ มูรามาซะ ซุยกะ ชื่อเล่นว่าแตงโม
อีกคนก็ชื่อ ลูซี่ แมคอินทอช ชื่อเล่นว่าลูกจันทร์....โอ้วๆ
สำหรับเรื่องนี้ผมอ่านไปแล้ว 3 เล่ม ผมให้ 8/10 
